Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Frankrijk In 50 Fragmenten - Caspar Visser 't Hooft

Van uitgeverij VanDorp Uitgevers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Al meer dan 25 jaar woont Caspar Visser 't Hooft in Frankrijk, waar hij meerdere malen is verhuisd, van noord naar zuid, van oost naar west. Hij kent het land als weinig anderen. Hij weet wat de Fransen verbindt. Maar hij heeft ook gemerkt dat het land gevarieerder is dan je geneigd bent te denken na een paar zomervakanties in het zuiden of zo nu en dan een weekendje Parijs.

In 50 fragmenten geeft hij iets van deze verscheidenheid weer. Nu eens een grappige situatie in een restaurant, een sportschool of tijdens een groepsreis in de bergen. Dan de beschrijving van een verlaten streek, een oude ruïne, of een afgedankte kolenmijn. Of wat gedachten over Franse kunst, literatuur of politiek...

Deze prachtige bundel wordt ingeluid met een voorwoord van Nelleke Noordervliet, succesvol schrijfster en onder andere winnaar van de Multatuliprijs.

Bron: bol.c…

Bij ons staat geen enkele klok gelijk


Vannacht was het weer zover, de klokken moesten weer een uur vooruit. Persoonlijk was ik er wel blij mee, want de laatste weken was ik steeds veel te vroeg wakker, om een uurtje of 7 en stond dan ook geregeld van ellende maar ruim voor 9 uur op omdat ik niet meer kon slapen. Het maakte echt niet uit hoe laat ik naar bed ging. Vanmorgen werd ik voor het eerst sinds tijden na 9 uur wakker. Heerlijk om weer wakker te worden op een voor mij normaal tijdstip. Oke, volgens de wintertijd was dat 8 uur, maar ik denk dat het nu weer gewoon 9 uur is dat ik wakker word doordat het een uurtje langer donker is buiten.

Terug naar waar ik het over wilde hebben, over dat er geen van onze klokken dezelfde tijd heeft. Ik heb het dan niet over uren verschil, maar hooguit een minuut of 5 verschil. Twee klokken staan stil. De één omdat die opgewonden moet worden, maar dat vergeten we steeds. Dat is zo'n ouderwetse groene wekker en dan nog een sierklok waar de batterij van vervangen moet worden. De rest doet het wel, maar hebben dus allemaal een andere tijd.
Manlief en ik doen ieder altijd een paar klokken. Ik de klok die op mijn secretaire staat, mijn elektrische wekker bij ons bed, de klok van de telefoon, de klok van de thermostaat en de klok van de oven. Die laatste 3 doe ik altijd omdat mijn man niet weet hoe ze verzet moeten worden. Dat is mijn schuld. Ik heb ze ooit goed gezet en manlief hoefde daar dus niets meer aan te doen en dat is dus mijn taak geworden om ze goed te zetten.
Hij doet 2 klokken die aan de muur hangen in de woonkamer en in de keuken. Ik krijg ze er wel af, maar krijg ze dan niet meer opgehangen. Dan ben ik minimaal een half uur bezig om ze op te hangen en dan mag ik blij zijn dat ze goed hangen. Ik heb dat ook met schilderijen. Zeker als er een meubelstuk voor staat. Manlief heeft al tig keer voor gedaan hoe ik dat het beste kan doen, maar om een of andere reden wil dat er bij mij niet in. 
De 2 klokken lopen dan standaard een paar minuten achter. Nu ben ik niet zo'n vrouw die dan gaat roepen dat ze achter lopen. Ik laat hem liever in zijn waarde. Het gaat per slotte van rekening maar om een paar minuten. Ik ken mensen die dan wat hun partner heeft gedaan, over gaan doen. Heel irritant. Het kan ook zijn dat manlief dat expres doet, zodat als we weg moeten of dat als hij naar zijn werk moet hij dan nog een paar minuten extra speling heeft. Dan geef ik hem stiekem nog gelijk ook. ;)

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

Quote van de Week