Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Frankrijk In 50 Fragmenten - Caspar Visser 't Hooft

Van uitgeverij VanDorp Uitgevers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Al meer dan 25 jaar woont Caspar Visser 't Hooft in Frankrijk, waar hij meerdere malen is verhuisd, van noord naar zuid, van oost naar west. Hij kent het land als weinig anderen. Hij weet wat de Fransen verbindt. Maar hij heeft ook gemerkt dat het land gevarieerder is dan je geneigd bent te denken na een paar zomervakanties in het zuiden of zo nu en dan een weekendje Parijs.

In 50 fragmenten geeft hij iets van deze verscheidenheid weer. Nu eens een grappige situatie in een restaurant, een sportschool of tijdens een groepsreis in de bergen. Dan de beschrijving van een verlaten streek, een oude ruïne, of een afgedankte kolenmijn. Of wat gedachten over Franse kunst, literatuur of politiek...

Deze prachtige bundel wordt ingeluid met een voorwoord van Nelleke Noordervliet, succesvol schrijfster en onder andere winnaar van de Multatuliprijs.

Bron: bol.c…

Jouw kat, mijn kat


De titel van dit blog zou niet misstaan als een nieuw programma gebaseerd op Jouw vrouw, mijn vrouw, maar i.p.v. dat er van partners geruild wordt, wordt er van kat geruild. Nu hopen dat ik John de Mol geen idee op heb laten doen. Of zou hij zoiets al in gedachten hebben voor in de toekomst? Het zal vast een kijkcijferkanon worden. Ik zal dan alleen niet meedoen. Niet omdat ik een slechte kattenmoeder ben, want ze zouden alleen het beste kattenvoer krijgen, Prins (heb daar vorige week nog over geschreven), elke dag vers water zonder kalk, een schone kattenbak, ze mogen met de tig kattenspeeltjes spelen, lekker in de verschillende mandjes die op diverse plaatsen in ons huis staan liggen, op de stoelen en de bank liggen ook lekker net als de hangmat van de krabpaal, ze kunnen hun nagels scherpen aan een van de palen aan de krabpaal, lekker van boven naar beneden rennen en manlief verwend ze met Whiskas snoepjes. Ze mogen alleen niet naar buiten en over de kasten en het aanrecht lopen. Oh, en aan knuffels zullen ze geen gebrek hebben.
Toch wil ik niet meedoen, want Diesel Polo is heel erg aan mij gehecht en als er visite is, dan zie je hem niet eerder als dat ze weg zijn. Al die tijd blijft hij op zolder. 
Paddy Bleu daarentegen is denk ik wat makkelijker. Hij zal waarschijnlijk eerst de kat uit de boom kijken, maar als hij door heeft dat het wel snor zit, dan zal hij vast nieuwsgierig rond gaan lopen. Raad alleen wel aan om schroefjes en moertjes en meer van dat kleine spul goed op te ruimen, want hij speelt daar graag mee. Waarschijnlijk is hij in een vorig leven een timmerman of zo geweest. En hij is gek op plastic. Hij likt daar graag aan en dan is het net of hij er een kik van krijgt.

Terug naar de titel. Als een van onze katten iets stoms heeft uitgehaald, dan zijn het plots niet meer mijn katten, maar dan zijn het de katten van mijn man. Dan zeg ik tegen hem dat een van zijn katten weer eens wat stoms heeft uitgehaald. Nu geen medelijden krijgen met hem, want andersom krijg ik die ook wel eens terug van dat het mijn katten zijn. Het gaat hier soms over en weer en nee, we hoeven niet in therapie, we kunnen het prima zelf af en zien het ook niet als een echt probleem, meer als iets grappigs.

Voor diegenen die mij volgen op Twitter en Facebook, weten dat ik vanmiddag bijna een hartverzakking heb gekregen. Wat is er gebeurd? Paddy Bleu (vandaag dus de kat van mijn man) had een hoog blond-gehalte ondanks dat hij zwart is. Manlief was net naar zijn werk toen Diesel Polo (onze kat) mauwend rond kwam lopen. Nu is dat in zijn geval heel normaal, want hij kwebbelt wat af. Geen idee waarover en dat zal ik (vrees ik?) wel nooit weten. 
Ineens hoorde ik ook Paddy Bleu en geluiden of er iets viel op zolder. Ik naar boven op de trap naar zolder aangekomen, zie ik Paddy Bleu min of meer hangen, staan op een smal randje aan de andere kant van het trapgat. Nu kon ik twee dingen doen. Ik kon hem in de nekvel grijpen met als gevolg dat ik gratis getatoeëerd werd, blij mocht zijn als ik mijn ogen zou behouden en blij mocht zijn dat ik niet van de trap naar beneden zou vallen. Dierenbescherming zou vast voor deze optie gaan. 
Of ik kon hem omhoog laten klimmen, hij hing tegen een houten hoek aan en met een beetje klimmen en vasthouden aan de trapleuning moest dat lukken. Ik hoefde hem eigenlijk alleen maar even tegen te houden tegen zijn kont.
Het is bij ons een beetje zoals op dit plaatje.  Wij hebben onder die buizen een smal stukje waar kliklaminaat op ligt en waar je die ronde buis ziet daar hebben bij een houten kast omheen. Daar stond Paddy Bleu dus. Ik heb voor de laatste optie gekozen en met veel angstig gemauw ging meneer daar ook omhoog en liep, herstel rende, over de trapleuning naar de zoldervloer.
Vraag niet hoe hij daar is gekomen, want dat weet ik ook niet. Vermoed dat hij via het wasrek, dat boven de trap hing, daar is gekomen, want die hing niet bepaald meer zoals ik hem altijd heb hangen.
Jullie snappen dat ik geschrokken was. Eenmaal beneden liep meneer rond of er niets gebeurd was. Je zou hem bijna alsnog wat aandoen. ;)

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

Quote van de Week