Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Masser Brock - Bert Wagendorp

Van Uitgeverij Atlas Contact  mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Masser Brock is columnist van dagblad 'De Nieuwe Tijd'. Zijn zus is de spindoctor van de premier van Nederland. Masser volgt het nieuws, tot het nieuws de achtervolging op hem inzet. Wat is de waarheid achter de dood van vier Nederlandse soldaten op vredesmissie? Hoe nam de geheime dienst De Nieuwe Tijd in de tang? De nieuwe roman van Bert Wagendorp gaat over de vraag hoe nieuws nieuwe werkelijkheden schept, over de waarheid die wij dagelijks krijgen geserveerd en over de waarde daarvan. Het is een wervelend verhaal vol vrolijke, tragische en kleurrijke personages: een opmerkelijke krantenfamilie, een cynische journalist, een horlogemaker en een tycoon tegen wil en dank. Masser ruilt zijn oude zekerheden in voor twijfel en zijn cynisme voor stilte. Als lezer kun je niet anders dan hetzelfde doen - wie 'Masser Brock' gelezen heeft, zal de …

Gooi maar in de wasmachine


Het is weer wasdag in huize Surfing Ann. Nu heb ik nog geen klagen, want ik ben maar 2 dagen bezig, ken mensen die elke dag wassen.

Wasdag

Vroeger was het in veel gezinnen maandag wasdag, maar dat is al jaren achterhaald. Zelf verschoon ik iedere donderdag het bed. Kan er 's avonds zo van genieten als ik in mijn schone bed stap. Het is dat het mij teveel werk is, maar anders verschoonde ik elke dag mijn bed. Tijdens het bed verschonen heb ik vaak hulp van onze 2 je-weet-wel-katers. Diesel Polo zit meestal bij de slaapkamerdeur op wacht. Geen idee waarom. En Paddy Bleu probeert dan onder het onderlaken te kruipen, mislukt dat, dan zijn de hoofdkussens aan beurt en komt het dekbed erop dan kruipt hij daaronder om mij voor de gek te houden. Nee, het bed blijft nooit lang netjes bij ons, maar dat nemen we maar op de koop toe. Het gebeurt maar zelden dat, het bed netjes blijft. Donderdagavond, voor ik ga slapen, programmeer ik de wasmachine zo dat hij de volgende morgen aan gaat, zodat ik, als ik opsta, de eerste was kan ophangen en gelijk de 2e was erin kan doen.


Ben blij met de huidige wasmachine's

Ik ben wel blij dat we tegenwoordig van die mooie wasmachine's hebben en niet meer de was, zoals vroeger, met de hand hoeven te doen. Pffffffffff........ moet daar echt niet aan denken. Nu ben ik ook wel 2 dagen bezig met wassen (een dag wassen en ophangen en een andere dag opvouwen en opbergen), maar in de tijd dat de was in de machine zit, kan ik wat anders doen. 

Mijn oma had vroeger in Maastricht, waar ze toen woonde, een heel grote, grijze pan. Daar ging dan water en groene zeep in en de was. Die zette ze dan op het fornuis, die ze aan had gezet, en af en toe roerde ze met een houten stok door de pan. Geen idee hoe lang het duurde, maar daarna spoelde ze de was uit en deed ze het in de centrifuge. Ze was daar letterlijk de hele dag mee bezig en nam alleen af en toe even pauze voor een bakkie koffie en 's middags voor een bakkie thee. Ze had ook wel een wasmachine, maar daar deed ze alleen bepaalde kleding in geloof ik. Lakens en thee- en handdoeken wilde ze letterlijk koken. 

Mijn moeder had vroeger een snelwasser met een centrifuge. Daar was je ook de hele dag mee bezig. Ik weet nog wel dat ik een jaar of 17 was en haar moest helpen, dan moest eerst de snelwasser gevuld worden met water en waspoeder, ondertussen moest het water op temperatuur komen en dan kon de eerste was erin. Na een half uur keek je of de was schoon was, dan moest je die in bad doen, die inmiddels gevuld was met schoon water, de was uitspoelen en ondertussen ging de volgende was in de snelwasser. In de tijd dat was nummer zoveel bezig was, spoelde je de vorige was uit, kneep die zo goed mogelijk uit en deed dat vervolgens in de centrifuge en daarna hing je de was pas op. Het was een heel werk en ook best wel zwaar, vooral spijkerbroeken en lakens en dekbedhoezen vond ik een ramp. Bij het in de centrifuge stoppen moest je ook altijd opletten dat het er goed in lag, want als er iets ook maar niet goed in lag, dan ging de centrifuge schommelen. 

Toen ik op mezelf ging heb ik een wasmachine gekocht en geen snelwasser, want daar was ik klaar mee. Het moet wel leuk blijven en waarom zou je het jezelf moeilijk maken als het ook makkelijk kan? Je stopt de was in de machine, waspoeder en wasverzachter erbij, zet het op de juiste temperatuur en na 3 uur, bij mij althans als ik op 60 graden was en anders na 2 1/2 uur als ik op 30 graden was, kan ik de was ophangen. Heerlijk.



Reacties

  1. Poeh, ik moet er ook niet aan denken om de was met de hand te doen hoor. Ondergoed en shirtjes gaat nog wel, maar dekbedden... Weet nog dat mijn moeder vroeger altijd een wringer mee nam naar de camping ;)

    Een fijn & zonnig weekend!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

De Amarna-Papyrus - Rachel Reedijk

Van uitgeverij WalburgPers mocht ik dit boek lezen en een recensie over schrijven. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Tell el-Amarna is een dorp in midden-Egypte. Eens verrees hier een nieuwe stad voor de omstreden zonnecultus van farao Achnaton en zijn beeldschone echtgenote Nefertiti.

Het leven van de Amsterdamse psychiater Margalith Dreyfus-Levi neemt een ingrijpende wending als zij een davidster erft met daarop gegraveerd het Aton-zonneteken. Kort daarop ontmoet zij Fouad Khalifa, conservator in het Louvremuseum. Hij ontdekt dat het legaat terugvoert op de sterrenpapyrus van Parennefer, een opstandige priester uit de Amarna-periode.

Fouad vraagt Margalith om met hem mee te gaan naar Egypte. Terwijl zij samen stroomopwaarts trekken, op zoek naar de papyrusrol, is Egypte in de ban van de Arabische Lente en nemen elders de spanningen tussen Joden en Arabieren toe.

Bron: bol.com.

Wat vind je van het boek? 
Bij het zien van de neus en lippen, dat echt is e…