Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Frankrijk In 50 Fragmenten - Caspar Visser 't Hooft

Van uitgeverij VanDorp Uitgevers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Al meer dan 25 jaar woont Caspar Visser 't Hooft in Frankrijk, waar hij meerdere malen is verhuisd, van noord naar zuid, van oost naar west. Hij kent het land als weinig anderen. Hij weet wat de Fransen verbindt. Maar hij heeft ook gemerkt dat het land gevarieerder is dan je geneigd bent te denken na een paar zomervakanties in het zuiden of zo nu en dan een weekendje Parijs.

In 50 fragmenten geeft hij iets van deze verscheidenheid weer. Nu eens een grappige situatie in een restaurant, een sportschool of tijdens een groepsreis in de bergen. Dan de beschrijving van een verlaten streek, een oude ruïne, of een afgedankte kolenmijn. Of wat gedachten over Franse kunst, literatuur of politiek...

Deze prachtige bundel wordt ingeluid met een voorwoord van Nelleke Noordervliet, succesvol schrijfster en onder andere winnaar van de Multatuliprijs.

Bron: bol.c…

Herkomst namen Paddy Bleu & Diesel Polo




Onze katten hebben best wel bijzondere namen. In dit artikel wil ik graag vertellen hoe we er aan zijn gekomen, maar we gaan eerst terug in de tijd.

Garfield
Ik heb altijd geroepen dat mijn eerste kat Garfield zou gaan heten. In 't asiel in Vlaardingen hadden ze op dat moment geen rooie, maar wel een cyperse kater. Hij trok mijn aandacht door heel hard te schreeuwen, miauwen kon je 't niet noemen. Dat en zijn vertederende koppie haalde mij over om voor hem te kiezen. In 't asiel heette hij Paddy (daar is het eerste gedeelte van de naam Paddy Bleu, maar dat straks), maar ik wilde mezelf woord houden door de eerste kat Garfield te noemen en dat heb ik ook gedaan. Samen met Blacky, dat zo, nam ik hem mee naar mijn toenmalige huis. Het eerste half jaar moest hij echt aan mij wennen. Bij thuiskomst kreeg ik gelijk een haal in mijn vinger toen ik hem uit de box haalde waar hij inzat. Na een half jaar kwam hij pas voor 't eerst echt bij me liggen en vanaf toen was het goed. Hij was wel koppig en had een sterke eigen wil, mocht graag spelen, maar hield niet van andere mensen. Het duurde altijd even voor hij je mocht. De laatste paar jaar deed hij geregeld snurkwedstrijdjes met 't baasje. Helaas hebben wij hem op 11 jarige leeftijd in moeten laten slapen omdat hij een tumor in zijn koppie had.

Blacky
Blacky viel mij ook gelijk op in 't asiel in Vlaardingen. Hij speelde steeds met de witte poes onder hem en probeerde ook steeds mijn aandacht te krijgen. Blacky heette in het asiel Woody (daar is ie, Woody Diesel, maar dat straks) en ik had hem Blacky genoemd omdat ik dat een mooie, bijpassende naam vond voor hem. Blacky was echt een knuffel- en schootkat. Ik kon alles met hem doen. Hij was ook een echte allemansvriend. Als er iemand kwam, dan vroeg hij bij die persoon net zo lang om aandacht tot hij dat kreeg. Hij had ook altijd van die heerlijke kattenstreken. Zat je op de bank, dan moest je niet verbaasd op kijken dat je een tik, zijn nagels nooit uitgetrokken, kreeg. Dan was hij weer aan 't spelen en iedereen voor de gek aan 't houden. Helaas moest ik 3 maanden nadat ik Garfield in had laten slapen, hem ook na 11 jaar laten inslapen. Hij had een tumor onder de tong. Toen voelde ik me echt beroerd. Twee katten in 1 jaar dat geloof je gewoon niet, maar het kan nog erger.

Paddy Bleu
De vrijdag voor we Blacky moesten laten inslapen, wat we op dat moment gelukkig niet wisten. We wisten niet dat Blacky ziek was, zijn we naar 't asiel in Kampen gegaan om een kitten uit te kiezen. Paddy Bleu viel ons meteen op, omdat hij stil in een hokje zat en schuw was, maar daar keken wij doorheen en hadden 't idee dat hij wel eens een grote deugniet kon worden. In 't asiel heette hij Bleu en manlief vond het wel een goed idee om de asielnaam van Garfield samen te doen met Bleu's asielnaam als herinnering. Dat werd dus Paddy Bleu. Na 7 jaar genieten we nog steeds met volle teugen van hem. Een paar geleden leek het er even op dat wij hem weg moesten doen omdat hij ineens heel agressief naar Diesel Polo deed. Maar door ze een paar weken apart te zetten, de een boven en de ander beneden en daarna heel langzaam weer aan elkaar te laten wennen, is het weer goed gekomen. Als het nu even mis dreigt te gaan, gaat er eentje naar boven en blijft de ander beneden en blijven ze even een half uurtje uit elkaar om af te koelen.

Woody Diesel

Vrijdags hadden wij dus Paddy Bleu uit 't asiel gehaald, dinsdag hebben wij Blacky in moeten laten slapen en toen hebben wij gelijk een moeilijke beslissing genomen om toch nog een kitten uit 't asiel te halen zodat Paddy Bleu niet alleen was. Het was heel vreemd, want je was nog in de rouw om de ene kat en ondertussen ga je een andere kat uitzoeken. Net of je niets om Blacky had gegeven, wat niet zo was. Woensdag gingen we weer op weg naar 't asiel in Kampen. We vertelden daar wat er gebeurd was en we gingen weer een kitten uitzoeken. Nou ja........ uitzoeken? Ik had geen keus, want daar was Woody Diesel. Hij bleef maar bij mij lopen en staan en als ik hem op een plank zette om even een andere kat te aaien, sprong hij op mijn rug. Toen wisten wij genoeg. We hadden niets te kiezen, de kitten had ons gekozen. Helaas bleek dat hij eigenlijk voor een ander was, maar die was niet op komen dagen en na lang praten, mocht hij met ons mee. In 't asiel heette hij Diesel en we wilden Blacky graag op die manier herinneren door zijn asielnaam aan Diesel te geven en dat werd dus Woody Diesel. Bij thuiskomst ging hij gelijk op de bank slapen en leek het net of hij altijd al hier had gewoond. Hij was echt een gezelligheidskat die graag bij je zat en at ook graag met je mee. Als je per ongeluk eten liet vallen dan was hij er als de kippen bij. Helaas na 3 maanden wilde hij niet meer eten en later ook niet meer drinken. 's Zondags is hij in mijn armen overleden aan F.I.P. hij was toen nog geen jaar. Zoals ik al eerder vermeldde, het kon dus erger, 3 katten in 9 maanden tijd verloren. Jullie snappen dat ik blij was dat we 4 maanden verder waren en blij waren dat Paddy Bleu nog leefde. Ik was er echt kapot van. Miste die andere 2 en nu moest ik weer een kat missen. Dat was echt een verschrikkelijke tijd. Op dat moment wilde ik ook geen kat er meer bij.

Diesel Polo
Na 7 maanden wilde ik wel weer een kat erbij in huis, want ik vond het toch wel sneu voor Paddy Bleu dat hij geen speelkameraadje had. Dit keer wilde ik niet naar kampen, want daar had Woody Diesel F.I.P. opgelopen, ook al werd dat daar later ontkent. Toen zijn we naar 't asiel in Lelystad gegaan en daar hadden ze nog een paar kittens. Daar viel ons een zielig katertje op met een ontstoken oogje. Hij was wel speels, maar erg verlegen. Hem hebben we uiteindelijk genomen. Hij heette in 't asiel Polo en we wilden hier ook weer een herinnering aan Woody Diesel. We hebben zijn laatste naam Diesel en Polo's asielnaam genomen, waardoor het Diesel Polo werd. Na 6 jaar genieten we nog steeds met volle teugen van hem. Het is een ondeugend katertje die niet snel andere mensen aardig vindt. Als er visite komt, vlucht hij naar boven en kruipt onder mijn dekbed om daar pas weer onder vandaan te komen als de visite weg is.



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

Quote van de Week