Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Het Geheime Leven Van De Koe - Rosamund Young

Van uitgeverij Atlas Contact mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Oorspronkelijke titel:
The Secret Life Of Cows

Waar gaat het boek over? 
Op de biologische boerderij van Rosamund Young in Engeland mogen de koeien (en varkens, en kippen, en schapen) letterlijk gaan en staan waar ze willen. Bij hun pasgeboren kalf blijven, of deze aan oma toevertrouwen? In de
wei onder de kersenboom grazen, of toch boven op de heuvel? Naar de schuur hollen bij regen, of gewoon onder de heg schuilen? Decennialang heeft Young haar dieren uitgebreid kunnen observeren en ze constateert dat deze consequent slimme, logische keuzes maken die hun welzijn verhogen. Aan de hand van de meest aandoenlijke anekdotes over haar kudde laat ze zien dat het intelligente beesten zijn die hun kroost en elkaar liefhebben, samen spelen en levenslange vriendschappen sluiten. Maar door het moderne, grootschalige boerenbedrijf hebben wij mensen steeds minder oog voor dit natuurlijke gedrag…

Hoe krijg ik een snoepje?



Diesel Polo is een kei in slijmen. Vooral bij het baasje waar hij geregeld zijn zin krijgt, ook al roept baasje vaak genoeg van niet.

'S morgens

Het begint 's morgens al. Wij gaan altijd laat naar bed omdat manlief 9 van de 10 keer pas na twaalven thuis is van zijn werk en dan gaan we zelden gelijk naar bed. We drinken dan altijd nog even wat, maar dat straks. Doordat we laat naar bed gaan, zijn we 's morgens ook zelden voor 9 uur op. Meestal moet ik om een uurtje of 7 's morgens naar het toilet en dan hoor ik Paddy Bleu vaak al boven komen. Die denkt dat we dan op staan. Verkeerd gedacht. Ik kruip dan nog even lekker onder het dekbed, maar dan wil meneer aandacht. Dat negeer ik meestal. Heb nu geen medelijden met hem, want als ik hem wil knuffelen en hij wil niet, dan loopt hij ook weg en word ik genegeerd. Soms pikt hij dat niet en dan wordt er over me heen gelopen. Nu is Paddy Bleu niet de lichtste, maar ook niet de zwaarste, als ik soms foto's zie van katten met heel veel overgewicht, maar het is ook geen pretje als hij over je heen loopt. Dan heb ik liever Diesel Polo, die is een paar kilo's lichter en een stukje kleiner.

Om een uurtje of 9 ben ik meestal wel aanspreekbaar. Althans voor onze monsters op, bij elkaar, 8 harige katerige pootjes. Durf geen poezelige neer te zetten. Mochten ze het per ongeluk lezen, dan weet ik zeker dat ik een paar meppen om mijn oren krijg en daar zit ik niet op te wachten zoals je zult begrijpen. Ik ben dan niet aanspreekbaar voor telefonische verkopers, deurverkopers en Jehova getuigen. Alleen de leesmap man mag dan aan de deur komen met nieuw leesvoer en vooruit, als ik iets heb besteld, mag de postbode ook wel aanbellen, maar de rest adviseer ik om tot minstens een uurtje of 10 te wachten als ze niet afgekat willen worden. Ik weet 't, ik ben heel vriendelijk als ik nog geen thee op heb. ;)

Terug naar onze monsters op 8 katerige pootjes. Wat nu zo erg is, ondertussen, dat ik dit type, is Diesel Polo op de rugleuning van de stoel waar ik nu zit komen staan. Zou hij een vermoeden hebben dat ik over hun typ? Nu echt terug naar waar ik gebleven was. Paddy Bleu, die nu ook bij mij komt zitten, komt dan kopjes geven, kroelen en praten. Vaak krijgt Diesel Polo ook nog een kusje. Uiteraard zijn die kopjes geven en om aandacht vragen niet voor niets, want hij zegt in het Nederlands gewoon dat hij eten wil omdat hij bijna uitgehongerd is. Zoals jullie in een eerder artikel van mij op de foto's kunnen zien, valt dat reuze mee, maar ze zijn goed in overdrijven. Het baasje is meestal eerder beneden dan het vrouwtje. Tja moet wel mijn gezicht in de crème zetten om nog enigszins er uit te zien als een dertiger en in de winter trek je meer kleding aan dan in de zomer. Ondertussen geeft het baasje de monsters op 8 katerige pootjes dan eten. Paddy Bleu is dan meestal allang beneden, maar Diesel Polo blijft dan liever nog een paar uurtjes op bed liggen, want hij weet, dat als hij beneden is, de deur naar boven dicht gaat om de warmte beneden te houden. Heel soms lok ik hem met een snoepje naar beneden, maar ondanks dat hij gek is op snoepjes, kan ik het dan wel vergeten. Hij vertikt het dan om naar beneden te komen en wij zijn ook weer niet van die strenge baasjes dat we ze dwingen naar beneden te gaan. Dan verstopt Diesel Polo zich zo goed, dat ik hem niet meer te pakken krijg. Dus wij wachten maar netjes tot meneer beneden is en dan gaat de deur tot groot ongenoegen van meneer dicht.

's Middags

Wij eten meestal tussen de middag warm omdat manlief vaak in de loop van de middag naar zijn werk gaat. Om dan rustig te kunnen eten zonder gezeur van Diesel Polo, krijgt hij een handvol brokjes op een bordje dat op tafel staat, zodat meneer vanaf de stoel ook kan mee eten. Doe je dat niet, dan krijg je kopjes, hij kletst of beter gezegd moppert, je de oren van hoofd. Je kan dan echt niet rustig eten. En weg sturen heeft geen zin, want hij blijft net zo lang mekkeren en kopjes geven tot hij zijn zin heeft. Als hij eenmaal zijn brokjes op zijn bordje heeft, is het goed en heb je geen kind meer aan hem. Als toetje krijgt meneer, de andere meneer uiteraard ook, nog een snoepje. Daarna is het slaaptijd voor de heren. Dan is het een paar uurtjes rustig tot het gekkenuurtje begint.

's Avonds

Meestal heb ik weinig last van ze tot manlief thuis komt om een uurtje of 12 of 1, net tot hoe laat zijn dienst duurt. Af en toe hebben ze het even in de bol, maar dat is dan ook alles. Ze zeuren bij mij niet om snoepjes, maar liggen de hele tijd te maffen of stiekem tv te kijken op de bank. Paddy Bleu wil nog wel eens tussen de gordijnen door naar buiten kijken. Was onlangs lachen met hem. Hij was het midden van de gordijn kwijt, waardoor hij een hele tijd liep te zoeken naar de opening. Ik lag in een deuk. Als het baasje thuis komt is het bal. Manlief gaat dan achter zijn computer zitten en dan gaat Diesel Polo altijd op de stoel naast hem zitten en geeft hem dan kopjes of zijn gezicht wordt gewassen, inclusief haar. Ook houdt hij hele verhalen. Mocht dat nu niet lukken, dan gaat hij op de stoel schuin tegenover baasje zitten en begint de hypnose sessie. Werkt dat niet dan wordt er op de rugleuning van de stoel waar het baasje zit gesprongen en worden er opnieuw kopjes gegeven met veel slijmwoorden. Ondertussen zit Paddy Bleu al die tijd heel stil op de grond en laat Diesel Polo al het werk doen. Hoezo katten zijn dom? Het ligt aan het humeur van het baasje hoe lang het duurt eer ze hun zin krijgen. Vaak is dat al heel snel, maar soms moet er wel heel veel uit de kast getrokken worden voor ze eindelijk een snoepje krijgen.

Even een vraagje aan de kattenbaasjes en kattenvrouwtjes, zet bewust geen kattenbezitters neer, want een hond heeft een baasje en een kat heeft personeel, gaat dat bij jullie nu ook zo? Zijn jullie katten ook zulke slijmerds als ze iets lekkers willen hebben?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Quote van de Week

Onder De Vlinderboom - Pauline Vijverberg

Van uitgeverij Conserve mocht ik dit boek lezen en recenseren. ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
De tweeling Clara en Tony spreekt met elkaar in onafgemaakte zinnen. Zo delen ze hun geheimen, dromen en blijdschap. Ze kunnen elkaars gedachten lezen zonder woorden te gebruiken. Hun leven neemt op slag een drastische wending wanneer hun boerderij in 1900 tijdens de Boerenoorlog wordt afgebrand en ze met hun moeder in een kamp vlakbij Pretoria terechtkomen.
Honderd jaar later is de wetenschapper Iris geïntrigeerd door epigenetica: hoe patronen uit het verleden zich in het heden herhalen. Iris stuit op een familiegeheim en ontdekt dat haar onderzoek in Holland over de continenten heen tot in Zuid-Afrika echoot. Ze ontrafelt een verhaal van ondenkbare ontberingen en onvoorstelbare veerkracht dat haar leven voorgoed zal veranderen.
In deze hartverwarmende historische roman schetst Vijverberg een indringend beeld over Zuid-Afrika en onderzoekt de invloed van aangr…

Ja, Ik Geloof In Sprookjes - Jessie Van Kuijck

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Subtitel:
Gebasseerd op een waargebeurd verhaal

Waar gaat het boek over? 
Tijdens haar vakantie in de populaire Turkse badplaats Alanya, wordt de Nederlandse Izannah verliefd op de Turkse Rohat. De vonk slaat over en de twee krijgen een lange afstandsrelatie. Ze zijn stapelgek op elkaar en Izannah reist telkens opnieuw naar Turkije om haar grote liefde te zien. Toch komt Izannah er al snel achter dat een relatie met een moslimjongen in het buitenland niet bepaald van een leien dakje gaat. Iedereen om haar heen lijkt negatieve vooroordelen te hebben en ook de Turkse dienstplicht zorgt voor de nodige obstakels en kopzorgen in de relatie. Naarmate de tijd vordert, komt Izannah ook steeds meer over het donkere verleden van Rohat te weten waar de burgeroorlog in Koerdistan een grote rol in speelt. De twee raken door allerlei omstandigheden verwikkeld in een lastige situatie waarin drugssmokkel,…