Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

LEEF! - Laura Maaskant

Waar gaat het boek over? 
In LEEF! vertelt Laura Maaskant hoe haar leven is veranderd na de diagnose 'kanker'.

Die diagnose kreeg ze op haar vijftiende, en vier jaar later opnieuw. Laura wordt na een lang en zwaar behandeltraject genezen verklaard. Ze pakt haar leven weer op waar ze gebleven was: na haar vwo gaat ze studeren in Amsterdam. Maar dan keert de ziekte terug. De prognose is ongewis, haar levensverwachting beperkt. Nogmaals loodzware behandelingen ondergaan wijst Laura af. Ze gaat voor kwaliteit van leven. Niet met een bucket list, maar 'gewoon', met haar vrienden en haar familie, en in haar werk. Zoals ze zelf zegt, ervaart ze haar leven nu juist heel intens. Laura's ziekte brengt niet alleen rampspoed, maar ook de mogelijkheid om te genieten van de tijd die haar nog rest. Haar leven is 'in goud veranderd'.

Bron: bol.com.

Wat vind je van het boek? 
Het is een heel aangrijpend, eerlijk en tegelijkertijd positief verhaal. Ze heeft eerlijk over die r…

Mijn herinneringen aan Sinterklaas


Ik heb hele leuke herinneringen aan Sinterklaas en vind het erg jammer dat er de laatste paar jaar een schaduw over hangt door een paar zeurpieten die zwarte Piet discriminatie vinden. 

Ik was een jaar of 4 toen ik Sinterklaas en zwarte Piet voor het eerst bewust in het "echt" zag. Waarschijnlijk had ik ze al eerder gezien in het "echt", maar daar was ik mij toen niet bewust van. Met mijn ouders liep ik 's avonds naar onze auto op de parkeerplaats bij mijn oma toen ik Sinterklaas op zijn schimmel zag met zwarte Piet. Dat heeft toen grote indruk op mij gemaakt.

Bij mijn oma mochten mijn broertje, mijn nichtje en ik altijd de schoen zetten en zongen we voor Sinterklaas. De andere dag zat er dan een mandarijntje, kikker of iets anders in de schoen. Op 5 december kregen we dan de wat grotere cadeaus.

Toen ik een jaar of 9 was vierde ik Sinterklaas bij mijn oma met 2 nichtjes, hun ouders en vrienden en hun kinderen van mijn oom en tante en mijn oud tante. We hadden eerst gezellig gegourmet en later werd er op de deur gebonkt en stond er een zak met cadeautjes in de gang. Wat ik toen precies heb gekregen weet ik niet meer, volgens mij een notitieblok op een palet en een viltstift in de vorm van een muis, maar het kan ook wat anders zijn geweest. Het was in ieder geval heel gezellig en leuk. 

Op het schippersinternaat waar ik toen zat mochten we ook geregeld de schoen zetten en op 5 december kwam Sinterklaas met zijn zwarte Pieten dan langs op de groep. Er was altijd een beetje angst (op een positieve manier) voor die Pieterbaas. De angst voor de roe en in de zak naar Spanje zat er toch wel in, maar kan me niet herinneren dat er een groepsgenoot in de zak naar Spanje is gestopt. ;) De pepernoten en andere Sinterklaas lekkers en de cadeautjes maakten daarna veel goed. We zorgden er rond november, december wel voor dat we zo lief mogelijk waren, want we wisten dat die Pieterbaas alles zag. Zoals gezegd, niemand wilde de roe, het pak zout en in de zak naar Spanje, want dat beloofde niet veel goeds. 

Toen we wat ouder waren en op de groepen van de oudere kinderen zaten, moest je rond november een verlanglijstje maken met wat je wilde, maar het mocht maximaal een bepaald bedrag kosten. Er werden lootjes getrokken en dan moest je een cadeautje kopen en een surprise met gedicht maken voor diegene die je had getrokken. Voor mij altijd een crime, want in dichten was ik niet zo goed en het gebeurde maar zelden dat ik direct wist wat voor surprise ik moest maken voor diegene die ik had getrokken. Uiteindelijk lukte het wel, maar vond altijd dat anderen beter konden dichten dan ik. Toen had je nog geen computer waar je even Googelde op sinterklaasgedichten, je had hooguit een rijmwoordenboek, al dan niet geleend van de bieb. Toch had dat, achteraf gezien wel iets. 



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

De Amarna-Papyrus - Rachel Reedijk

Van uitgeverij WalburgPers mocht ik dit boek lezen en een recensie over schrijven. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Tell el-Amarna is een dorp in midden-Egypte. Eens verrees hier een nieuwe stad voor de omstreden zonnecultus van farao Achnaton en zijn beeldschone echtgenote Nefertiti.

Het leven van de Amsterdamse psychiater Margalith Dreyfus-Levi neemt een ingrijpende wending als zij een davidster erft met daarop gegraveerd het Aton-zonneteken. Kort daarop ontmoet zij Fouad Khalifa, conservator in het Louvremuseum. Hij ontdekt dat het legaat terugvoert op de sterrenpapyrus van Parennefer, een opstandige priester uit de Amarna-periode.

Fouad vraagt Margalith om met hem mee te gaan naar Egypte. Terwijl zij samen stroomopwaarts trekken, op zoek naar de papyrusrol, is Egypte in de ban van de Arabische Lente en nemen elders de spanningen tussen Joden en Arabieren toe.

Bron: bol.com.

Wat vind je van het boek? 
Bij het zien van de neus en lippen, dat echt is e…