Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

LEEF! - Laura Maaskant

Waar gaat het boek over? 
In LEEF! vertelt Laura Maaskant hoe haar leven is veranderd na de diagnose 'kanker'.

Die diagnose kreeg ze op haar vijftiende, en vier jaar later opnieuw. Laura wordt na een lang en zwaar behandeltraject genezen verklaard. Ze pakt haar leven weer op waar ze gebleven was: na haar vwo gaat ze studeren in Amsterdam. Maar dan keert de ziekte terug. De prognose is ongewis, haar levensverwachting beperkt. Nogmaals loodzware behandelingen ondergaan wijst Laura af. Ze gaat voor kwaliteit van leven. Niet met een bucket list, maar 'gewoon', met haar vrienden en haar familie, en in haar werk. Zoals ze zelf zegt, ervaart ze haar leven nu juist heel intens. Laura's ziekte brengt niet alleen rampspoed, maar ook de mogelijkheid om te genieten van de tijd die haar nog rest. Haar leven is 'in goud veranderd'.

Bron: bol.com.

Wat vind je van het boek? 
Het is een heel aangrijpend, eerlijk en tegelijkertijd positief verhaal. Ze heeft eerlijk over die r…

Triest als schepen liggen te wachten voor de sloop



Ik kijk geregeld op een blog over de scheepvaart (tja, mag dan al jarenlang aan de wal wonen, maar vind het toch leuk om er over te lezen en foto's van schepen te bekijken) en dan zie ik ook wel eens foto's van scheepssloperijen waar schepen liggen te wachten tot ze gesloopt worden. Ik word daar altijd triest van. 
Ik ga dan altijd nadenken. Er hebben daar vaak gezinnen op gewoond al dan niet met huisdieren. Er is daar plezier op beleefd, er is verdriet geweest, men is wel eens boos op elkaar geweest. Schippers hebben het schip helemaal eigen gemaakt door het naar hun smaak in te richten en te schilderen, een naam te geven dat ze het beste bij het schip vinden passen of ze hebben het naar hun kinderen of geliefde vernoemd. Er zijn vele reizen gemaakt met het schip met diverse ladingen naar diverse plaatsen.
De schepen hebben vaak verschillende eigenaren gehad en na jarenlange trouwe dienst moeten ze dan om diverse redenen gesloopt worden. De een is uitgebrand en is niet te meer te redden, de ander is zo oud dat het geen nut heeft om de boel nog te vernieuwen omdat dat soms duurder is dan een ander schip te kopen dat wel aan de eisen voldoet en weer een ander wordt om andere redenen gesloopt.
Ook ik heb het meegemaakt dat mijn ouders een schip naar de sloop moesten brengen omdat die te oud was. Het was een trieste vaart. Mijn oom zat op het oude schip en mijn ouders en ik op het nieuwe schip en zo trokken we die naar de sloop. Grappig was wel dat we onderweg naar de sloop de mast hebben verkocht aan een schipper die zag dat we het schip naar de sloop gingen brengen en belang bij die mast had. Toen het schip eenmaal bij de sloperij lag, was het een trieste bedoening. Hij lag daar zo triest bij.
Het is soms best jammer dat schepen niet kunnen praten, want dan zou je waarschijnlijk de mooiste verhalen horen. Sommige ex-eigenaren zullen vast wel blij zijn dat ze niet kunnen praten, want sommige verhalen zijn vast niet voor herhaling vatbaar.
Ik heb dat ook met huizen. Als een huis gesloopt moet worden, dan vind ik dat ook altijd triest.
Ik weet het, het zijn maar dingen waar je in woont, maar toch is het voor mij meer dan een plek waar je in woont. Het is een plek met een geschiedenis.

Reacties

  1. Ik herken het gevoel wel. Ook al zijn het eigenlijk ook maar gewoon materialen, toch kleeft er een waardevolle geschiedenis aan, die dan ineens niks te betekenen heeft.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

De Amarna-Papyrus - Rachel Reedijk

Van uitgeverij WalburgPers mocht ik dit boek lezen en een recensie over schrijven. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Tell el-Amarna is een dorp in midden-Egypte. Eens verrees hier een nieuwe stad voor de omstreden zonnecultus van farao Achnaton en zijn beeldschone echtgenote Nefertiti.

Het leven van de Amsterdamse psychiater Margalith Dreyfus-Levi neemt een ingrijpende wending als zij een davidster erft met daarop gegraveerd het Aton-zonneteken. Kort daarop ontmoet zij Fouad Khalifa, conservator in het Louvremuseum. Hij ontdekt dat het legaat terugvoert op de sterrenpapyrus van Parennefer, een opstandige priester uit de Amarna-periode.

Fouad vraagt Margalith om met hem mee te gaan naar Egypte. Terwijl zij samen stroomopwaarts trekken, op zoek naar de papyrusrol, is Egypte in de ban van de Arabische Lente en nemen elders de spanningen tussen Joden en Arabieren toe.

Bron: bol.com.

Wat vind je van het boek? 
Bij het zien van de neus en lippen, dat echt is e…