Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Frankrijk In 50 Fragmenten - Caspar Visser 't Hooft

Van uitgeverij VanDorp Uitgevers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Al meer dan 25 jaar woont Caspar Visser 't Hooft in Frankrijk, waar hij meerdere malen is verhuisd, van noord naar zuid, van oost naar west. Hij kent het land als weinig anderen. Hij weet wat de Fransen verbindt. Maar hij heeft ook gemerkt dat het land gevarieerder is dan je geneigd bent te denken na een paar zomervakanties in het zuiden of zo nu en dan een weekendje Parijs.

In 50 fragmenten geeft hij iets van deze verscheidenheid weer. Nu eens een grappige situatie in een restaurant, een sportschool of tijdens een groepsreis in de bergen. Dan de beschrijving van een verlaten streek, een oude ruïne, of een afgedankte kolenmijn. Of wat gedachten over Franse kunst, literatuur of politiek...

Deze prachtige bundel wordt ingeluid met een voorwoord van Nelleke Noordervliet, succesvol schrijfster en onder andere winnaar van de Multatuliprijs.

Bron: bol.c…

Triest als schepen liggen te wachten voor de sloop



Ik kijk geregeld op een blog over de scheepvaart (tja, mag dan al jarenlang aan de wal wonen, maar vind het toch leuk om er over te lezen en foto's van schepen te bekijken) en dan zie ik ook wel eens foto's van scheepssloperijen waar schepen liggen te wachten tot ze gesloopt worden. Ik word daar altijd triest van. 
Ik ga dan altijd nadenken. Er hebben daar vaak gezinnen op gewoond al dan niet met huisdieren. Er is daar plezier op beleefd, er is verdriet geweest, men is wel eens boos op elkaar geweest. Schippers hebben het schip helemaal eigen gemaakt door het naar hun smaak in te richten en te schilderen, een naam te geven dat ze het beste bij het schip vinden passen of ze hebben het naar hun kinderen of geliefde vernoemd. Er zijn vele reizen gemaakt met het schip met diverse ladingen naar diverse plaatsen.
De schepen hebben vaak verschillende eigenaren gehad en na jarenlange trouwe dienst moeten ze dan om diverse redenen gesloopt worden. De een is uitgebrand en is niet te meer te redden, de ander is zo oud dat het geen nut heeft om de boel nog te vernieuwen omdat dat soms duurder is dan een ander schip te kopen dat wel aan de eisen voldoet en weer een ander wordt om andere redenen gesloopt.
Ook ik heb het meegemaakt dat mijn ouders een schip naar de sloop moesten brengen omdat die te oud was. Het was een trieste vaart. Mijn oom zat op het oude schip en mijn ouders en ik op het nieuwe schip en zo trokken we die naar de sloop. Grappig was wel dat we onderweg naar de sloop de mast hebben verkocht aan een schipper die zag dat we het schip naar de sloop gingen brengen en belang bij die mast had. Toen het schip eenmaal bij de sloperij lag, was het een trieste bedoening. Hij lag daar zo triest bij.
Het is soms best jammer dat schepen niet kunnen praten, want dan zou je waarschijnlijk de mooiste verhalen horen. Sommige ex-eigenaren zullen vast wel blij zijn dat ze niet kunnen praten, want sommige verhalen zijn vast niet voor herhaling vatbaar.
Ik heb dat ook met huizen. Als een huis gesloopt moet worden, dan vind ik dat ook altijd triest.
Ik weet het, het zijn maar dingen waar je in woont, maar toch is het voor mij meer dan een plek waar je in woont. Het is een plek met een geschiedenis.

Reacties

  1. Ik herken het gevoel wel. Ook al zijn het eigenlijk ook maar gewoon materialen, toch kleeft er een waardevolle geschiedenis aan, die dan ineens niks te betekenen heeft.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

Quote van de Week