Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Frankrijk In 50 Fragmenten - Caspar Visser 't Hooft

Van uitgeverij VanDorp Uitgevers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Al meer dan 25 jaar woont Caspar Visser 't Hooft in Frankrijk, waar hij meerdere malen is verhuisd, van noord naar zuid, van oost naar west. Hij kent het land als weinig anderen. Hij weet wat de Fransen verbindt. Maar hij heeft ook gemerkt dat het land gevarieerder is dan je geneigd bent te denken na een paar zomervakanties in het zuiden of zo nu en dan een weekendje Parijs.

In 50 fragmenten geeft hij iets van deze verscheidenheid weer. Nu eens een grappige situatie in een restaurant, een sportschool of tijdens een groepsreis in de bergen. Dan de beschrijving van een verlaten streek, een oude ruïne, of een afgedankte kolenmijn. Of wat gedachten over Franse kunst, literatuur of politiek...

Deze prachtige bundel wordt ingeluid met een voorwoord van Nelleke Noordervliet, succesvol schrijfster en onder andere winnaar van de Multatuliprijs.

Bron: bol.c…

Ochtendhumeur


Ik las van de week in een tijdschrift de vraag of je last hebt van een ochtendhumeur. Helaas moet ik die vraag met 'ja' beantwoorden. Ben geen ochtendmens, ben meer van de avond.
Dat is niet iets van sinds ik met mijn man samen ben, dat heb ik al mijn hele leven. Alleen vroeger was het wat erger dan heden ten dage. Vroeger kon iedereen er van langs krijgen van mij (woordelijk), de laatste jaren kan ik me beter inhouden. Ik zorg nu dat een ander er niets of zo min mogelijk wat van merkt. Dat heeft iets met ouder en wijzer te maken of zo.
Toch kun je mij het eerste uur het beste maar laten gaan. Laat mij maar even rustig wakker worden, een lekkere kop zoethoutthee drinken en vraag niet teveel. Na mijn kop zoethoutthee ben ik wel weer het dametje. 
Voor die tijd is het voor colporteurs. jehova's en collectanten (de laatste zie je meestal alleen 's avonds, zelden 's morgens, zullen vast ook geen ochtendmensen zijn) beter als ze ons huisje voorbij lopen, willen ze niet afgesnauwd worden. Alleen de postbode mag aanbellen met een leuk pakketje als ik die heb besteld en op maandag de leesmapman, dan hoef ik geen thee op te hebben om vrolijk te worden. 
Nu komen de collectanten, jehova's en colporteurs sowieso niet meer aan de deur sinds we een niet-aanbellen-sticker bij de bel hebben geplakt. De laatste colporteur heeft daar wel voor gezorgd toen hij schreeuwde door de buurt dat hij geen schuldeiser was omdat ik de deur niet snel genoeg open had. Wij hebben en hadden geen schulden, maar al zouden wij dat hebben, dan hoeft niet iedereen dat te weten. 
Paar dagen daarvoor hadden wij voor de tweede achtereenvolgende week een jehova aan de deur. Die kwam, net als haar collega de week ervoor, op een verkeerd tijdstip, ik deed net de gordijnen open en had nog geen thee op. Zoals gezegd, dan ben ik geen lieverdje en dat heeft ze geweten ook. Ik snauwde dat we geen belangstelling hadden. Ze bleef nog even door emmeren van of we het zeker wisten. Ja, dat wisten we heel zeker. Het is maar goed dat blikken niet kunnen doden, want dan was het voor die jehova niet goed afgelopen. Ze is toen maar verder gegaan. Even later vroeg manlief wat dat nou was en begon hij te lachen. Van je man moet je het hebben. Heb toen eerst maar een kop thee gezet en ben in een tijdschrift gedoken.
In ieder geval was de niet-aanbellen-sticker voor jehova's en colporteurs snel besteld.
Onze katten kunnen er overigens ook over meepraten. Alleen blijven ze volharden om elke morgen, als ik beneden kom, voor mijn voeten te lopen mekkeren voor eten en drinken. Ik doe ze niets, maar mopper wel even op ze van dat het geen zin heeft om voor mijn voeten te lopen, dat het alleen maar langer duurt voor ze eten en drinken krijgen. Het blijven bazen die soms best streng zijn, maar ik wil ze voor geen goud kwijt. Mekkert er eentje niet omdat die niet lekker in zijn vel zit, dan is dat ook weer niet goed. Dan maak ik me daar weer zorgen om, wat vaak niet nodig is.

Hebben jullie last van een ochtendhumeur?

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

Quote van de Week