Doorgaan naar hoofdcontent

Boek van de Week

Frankrijk In 50 Fragmenten - Caspar Visser 't Hooft

Van uitgeverij VanDorp Uitgevers mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
Al meer dan 25 jaar woont Caspar Visser 't Hooft in Frankrijk, waar hij meerdere malen is verhuisd, van noord naar zuid, van oost naar west. Hij kent het land als weinig anderen. Hij weet wat de Fransen verbindt. Maar hij heeft ook gemerkt dat het land gevarieerder is dan je geneigd bent te denken na een paar zomervakanties in het zuiden of zo nu en dan een weekendje Parijs.

In 50 fragmenten geeft hij iets van deze verscheidenheid weer. Nu eens een grappige situatie in een restaurant, een sportschool of tijdens een groepsreis in de bergen. Dan de beschrijving van een verlaten streek, een oude ruïne, of een afgedankte kolenmijn. Of wat gedachten over Franse kunst, literatuur of politiek...

Deze prachtige bundel wordt ingeluid met een voorwoord van Nelleke Noordervliet, succesvol schrijfster en onder andere winnaar van de Multatuliprijs.

Bron: bol.c…

Op schema


Al een paar weken had ik het gevoel dat mijn ogen na twee jaar achteruit gegaan waren, want ik begon moeite te krijgen met lezen, mijn Chromebook begon ik ook steeds verder naar voren te zetten (stiekem mopperen op Chrome dat ze bij de laatste update de letters hebben verkleind, wat uiteraard niet zo is),  bij het kleuren van dunne lijntjes of kleine stukjes begon ik mijn bril af te zetten om het beter te zien en ook bij het haken begon ik steeds vaker onder mijn bril door te kijken of ik deed mijn bril af en ging er met mijn gezicht zo goed als op zitten. Onlangs kreeg ik van manlief al de vraag om mijn oren geslingerd of ik het soms niet meer zag. En dan denk je dat hij niets ziet als hij achter zijn computer zit.

Vorige week liet ik vallen dat ik volgende maand maar eens langs Parel (je weet wel, waar Jan Smit tegenwoordig in een commercial zit) wilde. Manlief voelde hem al aankomen. Van het weekend begon ik dat ik toch maar komende week langs wilde gaan. Vanmiddag zei ik dat ik graag naar Parel wilde. Na eerst op de vraag of ik zeker wist dat ik naar Parel wilden en niet naar een ander,  geantwoord te hebben dat ik het zeker wist dat ik naar Parel wilde, want die hebben mij tot nu toe het best geholpen en als er wat is, dan zuchten ze niet en roepen ze niet dat het aan mij ligt. Die Hans die Anders is en nog een brillenzaak bij ons in de stad waar ik de naam van ben vergeten kunnen daar nog wat van leren.
Diegene waar ik de naam van ben vergeten, dat is bewust, want dat is een ogenbeul, wil ik al helemaal never nooit meer heen. Jaren geleden ging ik voor contactlenzen en bij een controle werd er een stokje waarmee de opticien mijn contactlens uit mijn oog wilde halen in mijn oog geduwd. Ik had van te voren duidelijk aangegeven dat ik dat zelf wilde doen, maar nee, dat wilde meneer doen, met alle gevolgen van dien. Een dag later zat ik bij de dokter omdat mijn oog ontzettend pijn deed en ik die nauwelijks open kon doen. Heb daar toen oogzalf voor gehad en dat is gelukkig goed gekomen. Ik ben daarna nog terug gegaan naar de opticien, maar hij ontkende alles, wat hij toen ook al deed, toen hij het stokje in mijn oog deed. Ik moest me niet aanstellen toen ik keihard 'auw' zei. Je begrijpt, daar wil ik dus niet meer heen.

Dus vanmiddag op naar Parel. Daar aangekomen werd manlief aan de koffie gezet met een krantje in zijn handen en ondertussen werden mijn ogen nagekeken. Mijn vermoeden was juist, alleen op een andere manier dan gedacht, want het veraf gedeelte was 1 punt vooruit gegaan, maar het leesgedeelte was nog geen punt achteruit gegaan. 
Daar waar ik al bang voor was, werd werkelijkheid. Na twee jaar moet ik afscheid nemen van mijn relaxview glazen en ga ik over op variofocus glazen. Ik kon nog wel voor relaxview B kiezen, maar dan zou ik over een half jaar weer bij Parel zitten zoals het nu gaat en met de variofocus is dat pas over twee of drie jaar. Dat zou dan een dure grap worden. 
Gelukkig ben ik al gewend aan relaxview en zal de overstap met een beetje mazzel goed verlopen. Ik zal er nauwelijks ies van merken volgens de opticien, maar dat weet ik pas over twee weken, want dan kunnen de glazen in mijn bril verwisseld worden. Dit keer geen ander montuur, want ik ben nog heel blij met mijn rode montuur en vind het zonde om die in de kast te leggen bij de vorige brillen die ik niet meer kan dragen omdat ik er niet meer doorheen kan kijken.
In ieder geval lopen mijn ogen op schema volgens de opticien. 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Quote van de Week

Het Lot Van Althilt - Arne Hempenius

Van Uitgeverij EigenZinnig mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
In het jaar 778 wordt het Friese meisje Althilt, dochter van een clanleider, tegen haar zin uitgehuwelijkt aan een haar onbekende man in de Deense handelsplaats Hedeby. Ze raakt verstrikt in een samenzwering, waarvan ze de oorsprong noch de uitkomst kent. Vast staat dat haar leven op het spel staat. In de rauwe mannenwereld, waarin ze zich staande moet houden, reist ze naar verschillende plaatsen in de noordelijke handelsgebieden en ontrafelt beetje bij beetje de aard van het complot.

Door hun handelsgeest en zeemanskunst beheersten de Friezen in de vroege middeleeuwen de huidige Noordzee. Talloze producten, pelzen, Fries laken, graan, bontgekleurde glazen kralen, wapens, granieten maalstenen en veel meer, werden via Hedeby en Dorestad verspreid in alle windrichtingen. Frisia - ofschoon in 778 deel uitmakend van het Frankische rijk - strekte zich uit langs …

Quote van de Week