Doorgaan naar hoofdcontent

Boekvraag van de Week

Boekvraag van de week: Waar gaat jouw voorkeur naar uit?

Persoonlijk lees ik het liefst een papieren boek omdat je dan letterlijk de bladzijdes kan omslaan, de geur van een papieren boek zo heerlijk is, zeker als die net nieuw is, je een mooie boekenlegger erin kan leggen en je weet dat je een echt boek in de hand hebt. Soms vind ik een e-reader wel makkelijk, zoals bijvoorbeeld als je op vakantie gaat. Dat scheelt toch een paar kilo en ruimte in je koffer of tas.  Luisterboeken zal ik pas gaan luisteren als ik niets meer kan zien.
Nu is mijn boekvraag voor deze week aan jou: waar gaat jouw voorkeur naar uit? Een papieren boek, een e-reader of een luisterboek?

De Echo Van Mijn Kind - Harm Wagenmakers


Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Subtitel:
Ervaringen van verlies tijdens of kort na de zwangerschap

Waar gaat het boek over? 
Wie tijdens de zwangerschap een kind verliest, weet dat dit verdriet doorgaans in eenzaamheid gedragen wordt. Voor de buitenwereld is het verdriet om iets wat er nooit is geweest. Voor de moeder betekent het een afscheid van haar eigen kind. Als bekend is dat een kindje 'het niet gehaald heeft', dan weet de wereld buiten de moeder daar vaak geen raad mee. Hoe ervaren moeders deze onmacht? Hoe reageren ouders van een dochter die dit overkomt? Hoe reageert de partner, en hoe reageren vrienden? Geestelijk genezer Harm Wagenmakers stelde dit troostboek met natuurfoto's samen speciaal voor de moeders. Hij vroeg hun om hun ervaringen op te schrijven. Hiermee kunnen andere moeders hun eigen ervaringen een plek geven, tegen alle ontkenning van het verdriet in.

Bron: bol.com.

Omslagontwerp:
Mark Heuveling

Jaar van verschijnen:
2018

Druk:
Tweede druk

ISBN:
9789463384070

Bindwijze:
Paperback

Aantal pagina's:
98

Genre:
Spiritualiteit

Wat vind je van het boek? 
De titel van De echo van mijn kind van Harm Wagenmakers maakt nieuwsgierig. Je wilt weten wat er precies bedoeld wordt. De subtitel geeft weer wat je kan verwachten.
In De echo van mijn kind staan aangrijpende brieven van moeders die hun kind tijdens de zwangerschap en/of vlak na de bevalling hebben verloren. Het zijn aangrijpende brieven waarin je kan lezen dat het niet uitmaakt hoe lang het geleden is dat je een kind hebt verloren, het verdriet erom blijft. Iedereen gaat er weer anders mee om, verwerkt het anders. Ook de mensen om hen heen, hoe die reageren, verschillen van mens tot mens. Er staat dan ook een brief van iemand in die tips geeft hoe je met mensen die een kind hebben verloren om kan gaan. Wat je wel en wat je beter niet kan zeggen, wat je kan doen voor die mensen.
Je ziet hoe het advies in de medische wereld in de loop der tijd verandert en dat in dit geval ten goede, maar toch zouden alle artsen en andere mensen die te maken krijgen met mensen die een kind hebben verloren dit boekje moeten lezen opdat ze hopelijk wat menselijker en begripvoller op de ouders die geen kind in hun armen mochten houden reageren. Dat het niet niets is, maar dat het geestelijk veel teweeg kan brengen, dat sommigen er zelfs schuldgevoelens aan over houden ook al kunnen ze er niets aan doen.
De passende foto's en de twee passende gedichten maken het boekje compleet.
Kortom; De echo van mijn kind van Harm Wagenmakers kan een troostend boekje zijn voor diegenen die een kind hebben verloren, dat het niet erg is dat je jaren na dato nog steeds moeite hebt met het verlies, zeker als je geen echt afscheid hebt kunnen nemen. Maar het boekje is ook een eyeopener voor diegenen die mensen kennen die een kind hebben verloren. Je leert hoe je daarop kan reageren en vooral hoe niet te reageren.

Voldeed het boek aan je verwachtingen?
Niet helemaal, ik had verwacht dat er ook brieven van vrouwen die een kind hebben verloren in de afgelopen paar jaar in zouden staan. De brieven in dit boekje zijn voornamelijk van vrouwen die een kind in de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw hebben verloren. Het verdriet maakt het niet minder erg, maar het was goed geweest als er ook ervaringen van vrouwen van de afgelopen paar jaar in hadden gestaan.

Wat vind je van de cover? 
Die is goed gekozen, past bij het boek.

Wat vind je van de titel van het boek? 
Die is heel erg goed gekozen.

Weet dit boek je aandacht vast te houden?
Ja, dat weet het boek.

Heeft de auteur je kunnen raken?
Ja, dat heeft hij. Het is ongelooflijk hoe men vroeger met de ouders omgingen die een kind hadden verloren. Hoe bot ze konden zijn en dat ze geen afscheid van hun kind konden nemen omdat zogenaamd niet goed voor de ouders was. Gelukkig is dat heden ten dage anders.

Mooie quote in het boek: 
Iemand die het zelf niet heeft doorgemaakt, kan niet voelen wat een vrouw dan voelt, en niemand kent werkelijk het heel persoonlijke verdriet.

Zou je het boek aanraden? 
Ja, ik kan iedereen het boek aanraden.

Voor welke doelgroep zou dit boek geschikt kunnen zijn?
Voor een ieder die een kind heeft verloren.

Hoeveel sterren geef je het boek? 
4 sterren.

Ga je het boek nog een keer lezen? 
Nee, ik ga het boek niet nog een keer lezen.

Ga je het boek houden of geef je het weg? 
Het boek wordt een zwerfboek. Ik ga het boek eerdaags ergens neerleggen waar veel mensen komen en hopelijk gaan er dan nog een heleboel mensen dit boek lezen.

Houdt 't boek je nog lang bezig nadat je het uit had?
ik denk niet dat het boek mij lang bezig gaat houden.

Ga je vaker een boek van deze auteur lezen? 
Ja, dat ga ik zeker.

Website van de auteur:
Harm Wagenmakers

Website van de uitgever:
Uitgeverij Aspekt






Koop bij bol.com

Reacties

Populaire posts van deze blog

Van Binnen Is Alles Stuk - Simon Hammelburg

Van uitgeverij Aspekt mocht ik dit boek lezen en recenseren. Ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Subtitel:
Herinneringen van vernielde generaties

Waar gaat het boek over? 
Wie denkt dat met de bevrijding van Nederland in 1945, de Tweede Wereldoorlog geëindigd is, vergist zich. Wie denkt dat de oorlog zal eindigen wanneer de laatste persoon die toen heeft geleefd is gestorven, vergist zich ook. Want de Tweede Wereldoorlog heeft ook de generaties die na de oorlog zijn geboren, getekend. Dit geldt vooral maar zeker niet uitsluitend voor mensen met een Joodse achtergrond; het leven van de zogeheten tweede generatie (en de generaties daarna) wijkt af van hun leeftijdsgenoten. Oorlog en vervolging houdt hen in de greep, hoezeer zij ook proberen een 'gewoon' leven te leiden. Het is niet verwonderlijk dat dit tot misverstanden leidt en onbegrip. Hun ouders menen dat zij niets hebben meegemaakt, hun niet-joodse vrienden en partners kunnen het niet bevatten. Wie wil weten hoe het voelt …

Quote van de Week

Onder De Vlinderboom - Pauline Vijverberg

Van uitgeverij Conserve mocht ik dit boek lezen en recenseren. ik wil ze daar hartelijk voor danken.

Waar gaat het boek over? 
De tweeling Clara en Tony spreekt met elkaar in onafgemaakte zinnen. Zo delen ze hun geheimen, dromen en blijdschap. Ze kunnen elkaars gedachten lezen zonder woorden te gebruiken. Hun leven neemt op slag een drastische wending wanneer hun boerderij in 1900 tijdens de Boerenoorlog wordt afgebrand en ze met hun moeder in een kamp vlakbij Pretoria terechtkomen.
Honderd jaar later is de wetenschapper Iris geïntrigeerd door epigenetica: hoe patronen uit het verleden zich in het heden herhalen. Iris stuit op een familiegeheim en ontdekt dat haar onderzoek in Holland over de continenten heen tot in Zuid-Afrika echoot. Ze ontrafelt een verhaal van ondenkbare ontberingen en onvoorstelbare veerkracht dat haar leven voorgoed zal veranderen.
In deze hartverwarmende historische roman schetst Vijverberg een indringend beeld over Zuid-Afrika en onderzoekt de invloed van aangr…